1.நீ என் சினாமிகா

நீ என் சினாமிகா....❤️

"நான் இவ்வளவு வேகமா ஓடிட்டு இருக்கேன். காரணம் என்னென்னு தானேன்னு கேட்குறீங்க வந்து சொல்றேன். அதே மாதிரி கண்டிப்பாக எனக்கு தெரியும் என்னை காணோம்னு என் பிரண்ட்ஸ் நல்லா திட்டிட்டு இருப்பாங்கனு. சீக்கிரம் நான் போகனும்." என்றபடி வேர்க்க விறுவிறுக்க ஓடினாள் சினாமிகா.....

இன்னும் சற்று நேரங்களில் சென்னை எக்மோரில் இருந்து பியர்ல் சிட்டி எக்ஸ்பிரஸ் அதிவிரைவு வண்டி   புறப்பட தயாராக உள்ளது, என்ற செய்தி ஒலிப்பெருக்கியின் வாயிலாக சென்னை எக்மோர் இரயில் நிலையத்தில் ஒலித்துக் கொண்டு இருந்தது......

"ஏய் பாண்டி என்னடா அவ வருவாளா இல்லையா?" என்று கேட்டாள் நவிசா.

"எனக்கென்ன தெரியும் வரேனு தான் சொன்னாள் நவி. இப்போ எங்க என்ன கலவரத்தை பண்ணிட்டு இருக்காளோ? அது அந்த ஆண்டவனுக்கு தான் வெளிச்சம். "

"இப்போ சொன்னியே இது நூத்துல ஒரு வார்த்தைடா பாண்டி" என்று பரத்தும் சேர்ந்து கூற....

நவிசாவோ, "நல்ல பேசுங்கடா நம்ம சினாமி வந்தால் நீங்க சுனாமி ஆய்டுவிங்க... பார்த்துக்கோங்க" என்றாள்..... "அடபோம்மா நீ வேற ?" என்று சலித்து கொண்டபடி அவர்கள் பதிவு செய்திருந்த இருக்கையை தேடி வந்து அமர்ந்து கொண்டனர் மூவரும்.

"டேய் பாண்டி இரயிலே கிளம்ப போகுதுடா , இந்த புள்ளை ஆடி அசைஞ்சு வரதுகுள்ள? " என்று புலம்பும் பரத்தை பார்த்த பாண்டியோ, மனதில் "கிளம்பிட்டா ரொம்ப நல்ல இருக்கும். உன் வாய் வார்த்தை பலிக்கட்டும்டா" என்று மனதில் வேண்டிக் கொள்ள,

அவனது நினைப்பை பொய்யாக்கும் வண்ணம் வெள்ளை நிற ஸ்லீவ்லெஸ் சுடிதாரில், இரயில் மேடையில் ஏறி , சாரி ஓடியபடி ஒரு இளம்பெண் வர, அங்கிருந்த அனைவரின் கண்களும் அவள் மீது தான் இருந்தது. மஸ்காரா இட்ட கண்கள் அவளது பெரிய கண்களை மேலும் அழகாக்க, சிறிய உதட்டில் அவளிட்டிருந்த லிப்ஸ்டிக் அவளது முகத்தில் பிரகசிக்க, ஒரு கையில் பேக்குடனும், மறுகையில் ஒரு சின்ன சூட்கேசுடன் வேகவேகமாக ஓடி வந்தாள் நம் நவயுக நாயகி.

ஓரிரு மணி துளிகளில் இரயில் கிளம்பிவிட , மெல்ல மெல்ல இரயில் முன்னேறும் போது இரயில் நிற்கும் இடத்திற்கு அருகில் வந்தவள், மிக வேகமாக இரயிலை பிடிக்க ஓடினாள்.

இரயிலின் உள்ளே நின்றபடி ஒரு இளைஞன் வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தான். வெள்ளை நிற சுடியில் கத்தரித்த கூந்தல் அலைஅலையாக பாய்ந்து ஓட, அடித்து பிடித்து ஒரு பெண் ஓடுவருவதை இரயிலில் இருந்தபடி இவன் பார்த்ததும் , அவளுக்கு உதவும் பொருட்டு கைகளை நீட்டியவன். "வாங்க சீக்கிரம்" என்று கூற அவனருகில் வந்தவள் தன் கையில் வைத்திருந்த சூட்கேசை முதலில் கொடுத்து, "இது புடிங்க பாஸ்" என்றபடி நீட்ட, அதை வாங்கியவன் பெட்டியை வைத்து விட்டு, மீண்டும் அவளை நோக்கி கைகளை  நீட்டினான்.

"ஹலோ இது உள்ள ஒரு பாட்டி இருப்பாங்க அவங்ககிட்ட கொடுத்துடுங்க. பாட்டி பேரு பார்வதி. இந்த கம்போர்ட்மென்ட் தான். உங்க உதவிக்கு ரொம்ப நன்றி" என்று கூறியபடி அவள்பாட்டுக்கு செல்ல....

அந்த இளைஞனுக்கோ ," என்ன பொண்ணுடா இவ?" என்று தோன்றாமல் இல்லை..... அவனது கண்களோ செல்லும் அவளையே ஆர்வமாக பார்த்தாலும், ஏனோ அவள் இரயில் ஏறாமல் போனது அவனுக்கு வருத்தத்தை அளித்தது. பின் அங்கிருந்த பாட்டியை கண்டுபிடித்து அந்த சூட்கேசை கொடுத்தான் அவன்.

பாண்டி , பரத் , நவிசா மூவரும் அமர்ந்துள்ள பியர்ல் சிட்டி எக்ஸ்பிரஸ் புறப்பட்ட தயாராக இருந்த வேளையில். "நல்லவேளை அவ வரலை" என்று பெருமூச்சொன்றை விட்டபடி பாண்டி திரும்ப, அவனுக்கு நேரெதிராக நின்ற சினாமிகாவை பார்த்தவன் சட்டென்று அதிர்ச்சி அடைந்தவன் , "ஒய் நீ எப்போ வந்த?" என்று அதிர்ச்சியோடு கேட்கும் அவனை பார்க்கும் போதே எனக்கு சிரிப்பு தான் வந்துச்சு.

"என்ன பண்டி , வரமாட்டேனு நினைச்சுட்டியா?" என்று கண்ணடித்தபடி,  நவியையும் பரத்தையும் பார்த்து "ஹாய் டியர்ஸ்" என்றேன்.

"ஏய் சினாமி பண்டினு கூப்பிடாத... பாண்டி அதான் என் பேரு..... '

"பத்தாயிரத்து நானூற்று முப்பதாவது தடவையா நீயும் இதே தான் சொல்ற. நான் என்னைக்காவது கேட்ருக்கனா சொல்லு? எனக்கு நீ எப்பவுமே பண்ட்டி தான். "என்று நான் கூறினேன்.

நவிஷாவோ, "ஹாஹா அவன் கிடக்குறான் சினாமி நீ வா.....என்றவள் என்னை அழைத்து தன் புறம் உட்கார வைத்து கொண்டவள், "என்னடி முகம் எல்லாம் வேர்த்து இருக்கு? அவசரவசரமா வந்தியா ? ட்ரையின் போய்டும்னு ? "

பாண்டியோ " இவ வேணும்னே லேட்டா வந்துருப்பா நவி. இவளை பத்தி தெரியாதா."என்க.

"ஏய் பண்ட்டி உன் சோப் மட்டும் ஸ்லோ இல்லை நீயும் ரொம்ப ஸ்லோ தான். இதுல நீ என்னை சொல்றியா? " என்று நான் முறைத்தேன். அதுல கொஞ்சம் பையன் அமைதியா வாயை மூடிகொண்டான். அவனுக்கும் தெரியும் என்கிட்ட இதுக்கு மேல பேசுனா நான் இதவிட கலாய்ப்பனு.

"அது ஒன்னுமில்லை டியர்ஸ். நான் சீக்கிரம் வந்துட்டேன். நம்ம போற வழியில சாப்பிட்டு வர்றதுக்கு ஸ்னாக்ஸ் வாங்குனேன், அப்போ ஒரு பாட்டி தண்ணீர் பாட்டில் வாங்குனாங்க. அவங்க போற எக்ஸ்பிரஸ் வந்ததும் அவசரவசரமா கிளம்பி போனதுல அவங்க கொண்டு வந்த இரண்டு பெட்டில ஒன்னு மறந்துட்டு போய்ட்டாங்க. அதான் நான் போய் கொடுத்துட்டு வந்தேன்." என்று நான் காரணத்தை கூற என் நண்பர்களோ ஆவென பார்த்தனர்.

"ஆமா பண்டி நீயே  ஏன் உம்முனு வர்ற? என்று நான் அவனை பார்க்க அவனோ ஒன்னும் இல்லை என்று பொய்கூறினான்."
நான் விடுவேனா என்ன? திரும்பவும் கேட்டேன்.

"டேய் பண்டி உனக்கு நான் அங்க வரது இஷ்டம் இல்லைதான? "

"அப்படி எல்லாம் இல்லை சினாமி நீ வரதுல பிரச்சினை இல்லை. வந்து பிரச்சினை உண்டு பண்ணாமல் இருந்தா சரி." என்று சொல்லும் அவனை பார்க்க எனக்கே பாவமாக தான் இருந்துச்சு.

"டேய் பயப்படாதடா. உங்க சித்தப்பா பொண்ணு கல்யாணம். உங்க ஊரு பழங்கால பரம்பரியம் மிக்க கிராமம். எல்லாமே நீ சொல்லிருக்க. நீ சொன்ன மாதிரியே நான் மாடர்ன் டிரஸ்லாம் எடுத்துட்டு வரலை. எங்கிட்ட மொத்தமா இருந்தா நாலு செட்டு சுடியும், எங்க அம்மாட்ட இருந்து இரண்டு சேலையும் தான் கொண்டு வந்திருக்கேன். அங்க வந்து எந்த வம்புக்கும் போகமாட்டேன். சரியா?" என்று நான் நீண்ட வசனம் ஒன்றை பேசின பிறகு தான் இந்த பண்டி மூஞ்சில தெளிவே பொறந்துச்சு.

அவனோ, "எல்லாம் ஓகே சினாமி அப்புறம் முக்கியமான விசயம் என்னை பண்டின்னு கூப்பிட்டு ஊருல மானத்தை வாங்கிடாதம்மா...... அப்புறம் அங்கு வந்து வழவழனு பேசாதா. அமைதியாவே இரு. "

"அது எல்லாம் நான் பார்த்துக்குறேன் பண்டி.... " என்று கூறும்போதே அவனை நினைத்து மனதில் சிரிப்பு தான் வருது. ஆறு வருசத்துக்கு முன்னாடி காலேஜ்ல சேர்ந்தப்போ இருந்த பண்டிக்கு இப்போ இருக்க பண்டிக்கு பல வித்தியாசங்கள். அப்போ இவனை ராகிங் பண்ண சீனியர் பசங்ககிட்ட இருந்து நான் தான் இவனை காப்பாத்துனேன் அப்போ இருந்து தான் நாங்க நண்பர்கள். நான் எதாவது பிரச்சினைனா முன்னாடி போய் நிப்பேன். இவனோ பிரச்சனைனா அந்த இடத்தில நிக்கவே மாட்டான். ஆனால் இப்போ இருக்க பண்டி கொஞ்சம் தைரியமா பேச ஆரம்பிச்சுட்டான் எல்லாம் நம்ம ட்ரைனிங் தான். என்று நினைத்தபடி சிரித்து கொண்டே சன்னலின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டேன்.

ஒன்பது மணி நேரம் கடந்துடுச்சு. இவங்க மூணு பேரும் நல்ல தூங்குறாங்க. நான் சென்னையில இருந்து இப்போ வரைக்கும் வேடிக்கை பார்த்துட்டே வரேன். கொஞ்சம் அப்பா , அம்மாவோட நியாபகம் வேற வருது. நான் பண்டியோட கிராமத்துக்கு போறனு சொன்னப்போ அம்மா தான் ரொம்ப பயந்துட்டாங்க. சத்தியமா என்னை நினைச்சு இல்லைங்க. " இங்க இருந்து வம்பு சண்டைக்கு போனது பத்தாதுனு அந்த ஊரை ரெண்டாக்க போறியா! சினாமி என்று அம்மா சொன்னாங்களே பார்க்கனும் எனக்கு கொஞ்சம் பெருமையா தான் இருந்துச்சு. பரவாயில்லையே நம்ம இந்த கெத்த மெயின்டைன் பண்ணனும்னு. இன்னும் ஆர்வம் அதிகமாச்சு. இப்போ நீங்க கூட என்னை நினைக்குறீங்கனு சொல்லட்டுமா " மேய்குறது எருமை அதுல உனக்கென்ன பெருமை " அதுதான 😀. எல்லாம் பழகிடுச்சு. வாழ்றது ஒரு வாழ்க்கை அது நமக்கு பிடிச்ச மாதிரி வாழனும். இது தாங்க நம்ம பாலிசி.

அப்புறம் எப்படி அம்மாவே கன்வின்ஸ் பண்ணி வந்தனு யோசிக்கிறீங்க தான. அது ஒன்னுமில்லை எல்லாம் என் செல்ல தந்தையோட சப்போர்ட் தான். அப்பா விக்ரம் அம்மா அமிர்தாவை சம்மதிக்க வச்சுட்டாங்க. அப்பா ஜானு ன்னு ஒரு வார்த்தை சொன்னா போதும் அம்மா மெல்ட் ஆய்டுவாங்க. இவ்ளோ அன்பான என் செல்லங்களை விட்டு பிரிஞ்சு இவ்ளோ தூரம் போறதுனால எனக்கு அவங்க நினைப்பு வந்திடுச்சு..... மிஸ் யூ மாம் அன்ட் டேட்....... என்று மனதில் நினைக்கும் போதே கண்ணு கலங்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு..... இந்த மூணு பேரும் பார்க்குறதுக்கு முன்னாடி கண்ணு துடைச்சுகிட்டேன். இல்லைனா சினாமி கண்ணுல சுனாமினு கிண்டல் பண்ணுவாங்க அதான். என்று மீண்டும் சன்னலின் வழியாக வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தாள் சினாமிகா......

துள்ளி திரியும் இந்த புள்ளி மானுக்கு தெரியவில்லை அவளே வலையை விரித்து அதனுள் மாட்டி கொள்ள போகிறாள் என்று...........

                            ~ வருவாள் சினாமிகா

ஆவலோடு எதிர்பார்த்த கதையோட வந்துட்டேன் பிரண்ட்ஸ். இந்த கதை படித்து எப்பவும் போல உங்கள் கருத்துக்களை பகிருங்கள். இப்போ தான் ஒரு கதை முடிச்சதுனால வாரத்தில் மூன்று அல்லது நான்கு முறை அப்டேட் கொடுக்குறேன். போக போக இன்னும் சீக்கிரமே கதை போடுறேன் பிரண்ட்ஸ்.

                             நன்றி